Herbert Verheul

Over beeldhouwen.

Ik kan mezelf geen beeldend kunstenaar noemen, wel een bezeten amateur. Erover nadenkende, herinner ik me dat ik altijd wel iets met mijn handen heb gedaan, rommelen met hout in de schuur van m'n vader, breien, macrameeen, met ijzerdraad, kralen en een tangetje kettingen en armbanden samengesteld, een cursus zilversmeden en ik beschouw mezelf aardig handig op gemiddeld kluswerk in huis.

Mijn eerste serieuze kennismaking met steen was een geheel nieuwe ontdekking. Een fenomeen dat eigenlijk nog steeds "doordendert". Ik heb het idee dat ik sinds ik me bezig houd met beeldhouwen; vormen, vlakken, de wereld zich anders aan me voordoet. Ik zie meer vormen.  Door de cursusleider van de werkplaats, -dhr. H. van Kent-, aangemoedigd, overzichtboeken bekeken van allerlei levende en dode steenkunstenaars. Het boek "Das Sensibele Chaos" van dhr. Schwenk was een openbaring. Het organische werk van Gaudi: ik vind het fantastisch en geniaal. Al die vormen, en steeds meer en op deze wijze ook de wereld en natuur te kunnen bekijken, de manier waarop ik daardoor mijn kijk op de wereld heb mogen veranderen, het voelt als een verrijking van mijn bestaan.